صفحه نخست تماس با ما RSS 2.0

درباره ما

به وب سايت الگوي مصرف خوش آمديد . براي شما لحظات خوبي را آرزو ميكنم . بنده رضا عبدالملكي ، دانشجوي رشته كامپيوتر از دانشكده فني دورود هستم . ما را از نظرات گرم خود محروم نكنيد . با سپاس .

مدير سايت :رضا عبدالملكي
 

آمار سايت

بازديد : 157623
كل مطالب : 612
كل نظرات : 21
بروز رساني: دوشنبه 24 فروردین 1394 
» کاربر: Admin

اين وبلاگ را صفحه خانگي خود كن ! به مدير وبلاگ ايميل بزنيد ! ذخيره كردن صفحه! اضافه کردن اين وبلاگ به علاقه منديها! لينک RSS

site map site map ror html site map
Add to Technorati

طراح قالب و سرور وبلاگ

 

فقرزدایی یا فقیر زدایی بخش دوم

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

نگاهى به مساله فقر و فقر زدايى در ايران
دكتر محمد رضا حافظنيا
مقدمه
واژه فقر به معناى نادارى، تهيدستى و تنگدستى است، ولى مفهوم عام آن به حالتى گفته مى‏شود كه نيازهاى فطرى و طبيعى انسان تامين نگردد . با توجه به نيازهاى مزبور، فقر مى‏تواند ابعاد مختلفى داشته باشد، نظير فقر معنوى، فقر عاطفى و روحى، فقر فرهنگى، فقر سياسى، فقر رفاهى و خدماتى، فقر اقتصادى و . . . اما آنچه كه به عنوان فقر و فقير بخش عمده‏اى از ادبيات اين مساله را به خود اختصاص داده است ناظر بر پديده فقر اقتصادى و خدماتى است، كه عمدتا توسط صاحب‏نظران توسعه، به ويژه اقتصاددانان، جغرافى‏دانان و جامعه شناسان به آن پرداخته شده است و موضوع اين مقاله نيز در همين قلمرو قرار دارد .
نسبى بودن فقر
پديده فقر، اساسا امرى نسبى است و به همين دليل هميشه با زندگى بشر همراه بوده و خواهد بود، مگر اين‏كه چنان حالتى پيش آيد كه تمام نيازهاى مادى و معنوى انسان به صورت معيار تعريف شود، سپس جامعه قادر به تامين آنها در سطح حداقل معيارهاى تعريف شده باشد . البته چنين وضعيتى از حيث نظرى ممكن است قابل تصور باشد، ولى از لحاظ عملى تحقق آن بسيار مشكل مى‏نماياند، و متغيرى كه تحقق اين آرمان را دچار مشكل مى‏نمايد، تحول سبك زندگى نوع انسان است كه همواره در حال تغيير است و سطح جديدى از نيازها را مطرح مى‏نمايد . بنابراين، سنجش وجود يا نبود فقر تابعى است از ميزان حجم نيازها و ميزان امكانات براى برآورده ساختن اين نيازها، كه اگر تعادل و توازن بين آنها وجود نداشته باشد و بخشى از نيازها قابل تامين نباشد مى‏توان گفت كه جامعه دچار فقر و كمبود است . اگر اين كمبود مربوط به نياز يك فرد يا خانواده باشد، مى‏توان به وجود فقر شخصى قائل بود، ولى اگر كمبود در زمينه يك نياز عمومى و جمعى باشد كه گروهى از جامعه يا تمام آن متضرر گردند، جامعه دچار فقر عمومى است .

 

مسئله ارثی بودن فقر

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

ديگر نمي‌داند چه كار كند. دستش به هيچ جا بند نيست، كفگير زندگي‌اش به ته ديگ خورده است و به جايي هم اميد ندارد. اگر خودش تنها بود، مشكلي پيش نمي‌آمد و از پس خودش بر‌آمد؛ ولي حالا زن و 2 بچه‌اش هم هستند و مدام جلوي چشمانش رژه مي‌روند.
مدتي است كارش را هم از دست داده است و روز و شب دنبال كار مي‌گردد؛ ولي يكي از دوستانش قول داده تا كار نان و آبداري برايش دست و پا كند. البته او زياد خوشبين نيست؛ چون مي‌داند كه دوستش كمتر راه راست مي‌رود؛ ولي اين بار اگر او بخواهد راه كج را نشانش دهد، قبول مي‌كند و بي‌چون و چرا دنبالش مي‌رود. آخر نداري خيلي به او فشار آورده است و كسي را هم ندارد كه دستش را بگيرد؛ ولي نبايد بگذارد كسي بويي ببرد، بويژه همسرش كه به نان حلال خيلي اعتقاد دارد، او هم البته به نان درست و پاك معتقد است؛ ولي قرض و بدهي و گرفتاري و دست خالي ديگر مجالي برايش نگذاشته است. اين بار اگر دوستش به او پيشنهاد آن كار نان و آبدار را بدهد، حتما قبول مي‌كند.
نمي‌دانم اين جملات، داستان زندگي چه تعداد از آدم‌هايي است كه هيچ وقت فكرش را هم نمي‌كردند در راه خلاف بيفتند؛ ولي به خاطر گرفتاري و مشكلات در اين راه افتاده‌اند. نمي‌دانم آدم‌هايي كه هميشه پاك بوده‌اند؛ ولي به خاطر هجوم مشكلات، دست از پاكي شسته‌اند و راه ديگري را براي زندگي انتخاب كرده‌اند، چه احساسي دارند. حتما احساس بدي است وقتي آدم با خودش خلوت مي‌كند و صادقانه روبه‌روي خود قرار مي‌گيرد و مي‌بيند كه ديگر آن آدم گذشته نيست؛ ولي در عين حال به خودش حق مي‌دهد كه اين‌طور باشد. كسي كه گرفتار نيست، حتما نمي‌داند كه آدم‌هاي گرفتار چه احساسي دارند و چرا دست از زندگي سالم شسته‌اند و يكباره راه كج را انتخاب كرده‌اند تا طبق معادلات ذهنشان، خود را نجات دهند؛ غافل از اين‌كه تلاش براي رهايي از مشكلات از هر طريق ممكن فقط از چاله درآمدن و به چاه افتادن است.

 

سفر با مترو روزانه یک میلیون لیتر سوخت صرفه جویی به دنبال دارد

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

سالانه تنها با سفرهایی که با مترو در تهران صورت می گیرد 350 میلیارد تومان در مصرف سوخت صرفه جویی می شود ضمن آنکه با کاهش تردد خوردوهای شخصی از میزان آلودگی هوا و خسارات ناشی از آن نیز به شدت کاسته می شود.
 با تحقق این تعداد سفر با مترو مجموعا حدود 2 هزار و 400 میلیارد تومان صرفه جویی در اقتصاد کلان کشور صورت گرفته اما مساله و سوال این است که چرا نباید بخشی از محل صرفه جویی های صورت گرفته به توسعه مترو تخصیص داده شود تا هرچه سریعتر شبکه خطوط مترو تکمیل شود و شهروندان بتوانند شاهد تردد های روان  و هوای پاک در تهران باشند.
 براساس آمار بانک جهانی تنها در سال گذشته خسارت آلودگی هوا در کشور ما بالغ بر 10 میلیارد دلار بوده است و همچنین در سال 87 شهر تهران تنها 19 روز هوای پاک و امسال نیز از ابتدای سال تا کنون فقط 40 روز هوای پاک داشته است.
وی ادامه داد : در چنین شرایطی که شهروندان در کلان شهرهای کشور به خصوص تهران با مشکل آلودگی هوا دست به گریبانند و تهرانی ها 80 تا 90 درصد روزهای سال را هوای ناپاک تنفس می کنند کسی به خسارات های واقعی آلودگی هوا توجه ندارد و گویا همه به این معضل عادت کرده اند.
تجربه دنیا نشان می دهد که برای ریشه کن کردن معضل ترافیک و آلودگی هوا راهکار اصلی ، توسعه حمل ونقل عمومی با محوریت حمل ونقل ریلی انبوه بر است.
اگر تنها نیمی از خوردوها در شهر تردد نکنند و شهروندان به جای خودروی شخصی از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند در واقع ما می توانیم تا 40 درصد از آلودگی هوا را کاهش دهیم که این مهم محقق نمی شود مگر آنکه شبکه ای منسجم از وسایل نقلیه عمومی با محوریت مترو در شهر ایجاد شود تا شهروندان خود سفری سریع تر، ارزان تر و ایمن تر را با وسایل نقلیه عمومی بر سفر با خودروی شخصی ترجیح دهند.